Rehnedilmiş sözcükler bıraktım sana,
gömülsün kalbinin derinliklerine
azad edilsin,yaşam bulsun diye.
söz ver bana ey sevgili.!
kavuştur sözcükleri özgürlüğe.
bir kahine ada hayatın sırlarını,
koynunda sakla sevgi kaplı anahtarı,
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




çünkü sen bağışlanmayı diledin
ve duydu sesini tanrı
ol dedi.
aşk ol, umut ol dedi
esirmeden yağ dedi,
yağmur ol yağ dedi.
ve gökkuşağı olup inanan ol dedi.
sen aşksın
ey azizem...
çok harikaydı...saygılar
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta