Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Hani o müslüman ki, her güzele bedeldir;
İnsan defilesinde eskimez tek modeldir.
Üstad Necip Fazılın dizeleri geldi aklıma dörtlüğünü
zü okuyunca...Gönlünüze sağlık...
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta