Ben senden saganak nisan yağmurları beklemedim inan
Bir gülüşün kafiydi ,kurumuş bütün çiçeklerimi açtırmaya.
Şu dört mevsim ömürde kış güneşi kadar ısıtsan yeterdi içimi
Kim istemez ki sevdiğinin saçlarını okşayarak uyumayı
Dizlerine uzanıp sonsuzluk hulyalarına dalmayı
Oysa ki ben uzaktaki varlığını, sesindeki sıcaklığı bile nimet sayıp,
Öpüp başının üstüne koymuş adamım
Çocukluk, o derin ırmak çağrısı
O masal dağında ünleyen gazal
Güz ve hasret yüklü akşam bulutu
Güz ve güneş yüklü saman kağnısı
Babamdan duyduğum o mahzun gazel
Ahengiyle dalgalandığım harman
Devamını Oku
O masal dağında ünleyen gazal
Güz ve hasret yüklü akşam bulutu
Güz ve güneş yüklü saman kağnısı
Babamdan duyduğum o mahzun gazel
Ahengiyle dalgalandığım harman




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta