Diniyor fırtınalar, artık tedirgin etmez korkum.
Geldi zamansız önceki fırtınalar etti tarumar.
Kazılan mezarlara düştüm kazanlar mezarda.
Belirsiz meçhulleri gün aşırı yaşattılar bana.
Herkes gibi bende korkardım belirsizlikten.
Rutinleri bozuldu ummuyorlardı, akılsızların.
İnşa ederken, bozguncuydu yürekte taşınan.
Kaf önce hafif hafif düşüyorsun sonra
kızıl kızıl dağılıyorsun elimde kalıyor iki nokta
atıp kırmızı bir gül kalbimin tam ortasına
kaçıyorsun mevsimlerden mevsimlere
tahtı çalınmış bir padişahım oysa
kayboluşunu arayan hesapsız yolculuklarda
Devamını Oku
kızıl kızıl dağılıyorsun elimde kalıyor iki nokta
atıp kırmızı bir gül kalbimin tam ortasına
kaçıyorsun mevsimlerden mevsimlere
tahtı çalınmış bir padişahım oysa
kayboluşunu arayan hesapsız yolculuklarda




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta