Nice gözler açılır devran kucağında çift
Ve nice yüzler kapanır mezarında hiç
Bulutun yüzü külrenginden utanır
Yağmur yıkadıkça tozu toprağı
Yeryüzü paklanır
Hakk, günü siyaha boyar her gece
Diline leke sürme, kelimelerini pak tut
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta