Az kaldı, bak ufaktan ufağa okşuyor rüzgar tenini.
Sarmıyor belki artık yorgan-döşek eskisi gibi sevgiyle bedenini...
Çok açık; dileme vaktidir artık sadece her şeyin iyisini, güzelini.
Ben ben diye, olsun olmasın diye diretmeyi; muammalara bilgeliği bırak!
Gözlerin uzakta, haybeye saydığın günleri unut!
Aşk sessizliğin böylesine bürünmez.
Biri bir koca görür rüyasında:
Yüz lira maaşlı kibar bir adam.
Evlenir, sedire taşınırlar.
Mektuplar gelir adreslerine:
$en Yuva Apartmanı, bodrum kati.
Kutu gibi bir dairede otururlar.
Devamını Oku
Yüz lira maaşlı kibar bir adam.
Evlenir, sedire taşınırlar.
Mektuplar gelir adreslerine:
$en Yuva Apartmanı, bodrum kati.
Kutu gibi bir dairede otururlar.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta