Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Az gelir can Mesut... Hem de nasıl az gelir...
Güzel insan, can evlat; bu şiirin beni nerelere alıp götürdü birbilsen..
Bilip görüp de elimin uzanamadığı yerlere bakıp kaldım; naçar...
Düşündürdün, sağ ol can.
Tebrikler şiire.Sevgiler
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta