Az Dedim Şiiri - Musa Apuhan

AZ DEDİM

Leyla gibi kızgın çölde beni sana mecnun ettin
Ferhat ettin yollarına al kazmayı dağ kaz dedin
Zehir ettin ömrü bana beni sana mahkum ettin
Zincirledin yüreğimi yapma etme gel çöz dedim

Yaşadığım büyük aşka sen şöyle bir bakıp geçtin
Vurdumduymaz bir tavırla beni yok saymayı seçtin
Anladım ki kader değil benim için bir süreçtin
Gönlümdeki şu yangına sen kül dedin ben köz dedim

Aşkların en büyüğünü ben kendimce yaşıyordum
Öyle yoğun bir duygu ki dolup dolup taşıyordum
Garipsenen bu halime bende bazen şaşıyordum
Yüreğimden süzülene sen hal dedin ben öz dedim

Sokakları arşınladın belki çıkarsın karşıma
Bir bakış bir tebessümle karşılık bulsam aşkıma
Yollarına gerdan kırdım dönüp bir tek bakışına
Şu dilimden dökülene sen laf dedin ben söz dedim

Niceleri göçüp gitti sevilirken hiç sevemeden
Sevenleri bin ağlatıp bir kez bile güldürmeden
Yaktıkları yüreklerden bir helallik dilemeden
Başımdaki şu dumana sen yaz dedin ben güz dedim

Yaratanın hesabından haber verdim dinlemedin
Sen nankörlük hançeriyle seni seven gönlü deldin
Cehennemin çukurunda yanmaları sen istedin
Yaptığının cezasına sen çok dedin ben az dedim

Musa Apuhan