Sen ayyıldız ülkesinde ben burda yalnız
içimde hep hasretliğin yaban otları
Ben eskiden ip atlayan o izmirli kız
Sen fıratlı, sen dicleli, diyarbakırlı
Buraların kurşuniye çalar hep rengi
Davul zurna düğün yapar gökyüzü hergün
Beyaz, ipek gibi yağdı kar
Bir kız kardan hafif adımlarıyla yürüyüp geçti hayal içinde
Arkadaşlarımı düşündüm, sevgili şeyleri
Sanki her şey bizimle var ve bizimle olacak
Şarkılar çaldı odalarda
Bütün insanları sevmek gerektiğini düşündüm
Devamını Oku
Bir kız kardan hafif adımlarıyla yürüyüp geçti hayal içinde
Arkadaşlarımı düşündüm, sevgili şeyleri
Sanki her şey bizimle var ve bizimle olacak
Şarkılar çaldı odalarda
Bütün insanları sevmek gerektiğini düşündüm




anadolunun gözyaşlarıyla ne nehirler oluştu ama insanlık gelişti diyebilirim en büyük medeniyetler burada konakladı en büyük insanlar buradan sürgün edildi hasretlik kaderi bu toprakların oda insanına hasret insanı nasıl hasretse ona saygıyla kal
Ay yildizlara mutluluk fisildarken gökyüzü sevincini yeryüzüyle paylasirken ben sana bir parça mutluluk yolluyorum içindeki umut çiçekleri hiç solmasin diye.
Baharin günesi bahtina dogsun acilar kederler gönlünden uzak olsun. Tüm güzellikler ve mutluluklar senin olsun.
Bu şiir ile ilgili 3 tane yorum bulunmakta