Ormanlarımız yanıyor, zift kokusu, katran bağlamış ciğerlerim.
Sokağımdaki sarhoş kutuları,feryatlarımı dinleyen nerede mavilim.
Sabahımdaki siyah yaprağım, balili sarhoşluğuma yeşil kekiğim.
Bir nizamı hikmet, samanyolu, devinim alemlere bak ayyeşilim.
Ahlaksızlık, içki, kumar, arsızlıktan pare pare olmuş yuvalarım.
Alemin ömrü tükenmiş, tıkıyor, gecemdeki acılı havalarım.
Paranın insanı köleye koşturduğu, mezalimlik hiroşimalarım.
Âlâyiş-i dünyâdan el çekmege niyyet var
Yakında adem dirler bir şehre azîmet var
Uçdı bu fezâlardan mürg-ı dil-i nâlânım
Ârâm idemez oldum efkâr-ı seyâhat var
Devamını Oku
Yakında adem dirler bir şehre azîmet var
Uçdı bu fezâlardan mürg-ı dil-i nâlânım
Ârâm idemez oldum efkâr-ı seyâhat var




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta