Hayatla uğraşmak kolay sanırdım;
Oysa....
Ne kadar yanılmışım.
Çocukken hep derlerdi.
Ekmek aslanın midesin de
Düşünürdüm!
Bir sevgili sevdiğini özlerse;
Senin gözlerine baksın anam.
Bir insan,en güzel şeyleri vermek isterse.
Yavrularına ve insanlara;
Senin yaşamını örnek alsın anam..
Sen ki!
Yeni bir sevgili bulamazsın
Benim hayalim arkandan gelecektir.
Sen aynı sokaklarda dolaşacaksın;
Aynı mahallede kocayacaksın;
Aynı şehirde kır düşecek
Saçlarına....
Bana birdaha sakın dönme.
Seni yeniden sevebilecegimi;
Asla düşünme.
Unutma bazen asla unutmadıkların
Sadece bir alışkanlıktan ibarettir.
Alışkanlıklarsa;
Dudakların gibi sıcaktı kahveyi bıraktım.
Dumanında hayalin vardı sigarayı bıraktım.
Rüyalarımda sen vardın uyumayı bıraktım.
Baktım ki olacak gibi degil,yaşamayı bıraktım.
Biz isyankar sokaklarda büyüdük.
Anlamayız bazıları gibi ballı ekmek yemekten.
Sen benim bir ananın evladına;
Duyduğu özlem sevgi kadar;
HASRETİMSİN...
Sen benim özlemim tek çaremsin.
Bir gül bülbülüne ne kadar özlem duyarsa;
Bende sana öyle Özlem duyuyorum.
Dost dediklerim dostum değilmiş.
Ne kardeş den ne bacıdan ne güvendiklerimde hayır kalmamış.
Kimseye söyleyecek sözüm yok artık benim.
Ne günler yaşadım bitti dedim.
Oturup ağladım bitti dediler.
Neredeyim nasılım hiç sormadılar.
Savaştım senin için,senden habersiz.
Sense sokaklarda sanki çaresiz.
Yalanmı sevgili ne yaptıkki bu sevgi için biz.
Bir yanda ailemiz,bir yanda sevgimiz.
Kolaymıydı seçmek sanki,ikisinden birini.
Oysa sen rahattın..
Sabahlara kadar uyuyamayıp
Pencerenin önünde...
Gözlerim dikili belli bir noktaya
Gecenin serinliği,
Tenimi,vücudumu yalayarak eser.
O an senin ılık nefesini hissederim;
Ben sana köylü kokumla gelmiştim.
Ben seni daglarımın yamacıyla sevmiştim.
Bırakıp gitmeyi,terk etmemeyi ögrendim.
Köyümün kokusuyla..
Sen kültürlü,büyük mektepler bitirmiş insansın,
hayllerin büyük,hayatın büyük.
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!