Ha dün ha bugün yanlızlıgımın tam son noktası.
Sen gittin;
Gittin ellerin oldun,kendinide vurdun benide.
Sineme vur,o sana vurmasın,düşmanlarımız duymazsın.
Vur vur vurabildigin kadar.
Yürek dayanmaz gönül almaz.
Seninlede sensizde olmuyor.
Ben durmuşumda yürek durmuyor.
Beklerim yar halimi sormuyor.
Sevilmeden sevmek ne zor şeyimiş.
Bekliyorum telefonlar çalmıyor.
Hasret girdi aramıza derman yoktur derdimize.
Ne desem sen ne söylesen yazı böyle
Gitmek zamanı geldi ela gözlüm.
Ağlama kıyamam sana akıtma gözünden bir damla yaş.
Kalkanı olurum yaşlarının.
Büyütük bu sevgiyi yüreğimizde yalansız yalanlara inat.
Kıraç topraklarda büyüdüm.
Yazın kavurucu sıcaklıgında.
Hani sıcaktan insanların dudakları çatlar ya
İşte benim dudaklarımda;
Hep çatlar sana susuzlugundan.....
Yaz işçileri çalışır pamuk tarlasında.
Di gel CANO gör halimi...
Dizde derman kalmadı.
Gözde fer.
Gönülde neşe,sevinç;
Sevgiyi unutuum.
Saygı nedir bilmez oldum....
Yaramıyor bana sevmek sevilmek.
Ya ben yanlışım ya da seni seviyorum diyen.
Hep ödün veren neden ben oldum neden?
Kötü olmak mı hayatta,hak etmek için mutluluğu.
Yeni bir sevgi için,değermi bu kadar mutlusuzluğa...
Ekmeğim yoktu,param yoktu mutluydum.
Şu anda seni düşünüyorum...........
Sen yokken seni çok özlüyorum
Bunun farkında degilsin belkide
Ekrana çakılı kaldım ha geldin,ha geleceksin diye....
İnan canımıniçi seni çok ama pek çok özlüyorum.
Topragın suya,günün güneşe,gecenin ay'a
Ben sizi çok özledim,geçmişimin Siverek küçeleri.
Ne acılar paylaştım sizlerle,hergünümüz kederliydi;
Bazen sevinçli kelok mehellesinde.
Hacıpıyarı,haliliye,gulabiye,hasançelebi,esmerçayı,
Mahalelerindi bunlar ey bahtıkara taşı kara Siverek.
1968 lerde şehir ikiye bölünmüştü,adın mahelle olarak anılmazdı.
Camınönüne yine oturdum
Gecenin karanlıgında.
Gökyüzünü seyredaldım.
Hayatımızı düşünerek.
Neler geldi neler geçti bebegim..
Hangi acıdan kaçabileceğiz ki.
İstanbul sen ne İstanbul muş sun be
Taşradan geleni kendine benzetmen,
Aklını alıp loş ışıklarınla gece hayatınla hayatları bitirmen.
Güvenilmeyen suyunla havanla paranla insanlarınla.
Daha kaç ocakları söndürmeyi düşünüyorsun ah İstanbul.
Sen eski İstanbul değilsin.
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!