Yıllardır şiirlerde duygularım boşaldı
O yumuşacık kalpler beton gibi yozlaştı
Kalpler yozlaşıyorken şiirlerde yozlaştı
Yürekten söylenmeyen söze riya bulaştı
Felek duymazdan geldi ettiğim duaları
Hiç bir haber yok senden nerede kaldı vefa
Yetmedi mi yaptığın bunca eziyet cefa
Neden böyle hırçınsın neden böyle huzursuz
Gurbet ayırdı bizi kavuşmak yok mutsuzum
Kurak topraklar gibi kurudum çok susuzum
Ne umudum vardı nede hayal kurardım
Seni görmeden önce ben garip bir candım
Birden vuruldum sana şair oldum sayende
Senin ilahi aşkın beni mutlu eyledi
Nedir sende ki inat bildiğinden şaşmazsın
Mutluluk uzak durdu benden nedense
Varlığım her şeyim sonsuz kederde
Hicranımı hüznümü sakladım hep içimde
Söz geçmiyor kalbine derin sevince
Geceleri düşümde seni görür gibiyim
Hasret yüreğimde hicran kolumda
Bir ömür tükendi senin yolunda
Anılarım gizlendi yıllar ardına
Soldu hatıralar gönül bağımda
Gelmelisin artık ömrüm bitmeden
Tanıştığımız günü hatırlıyor musun
O ilk günler acaba biz deli miydik
Birbirimize seni seviyorum demek
Ne kadar’da kıymetli imiş Allah ım
Şu an neredesin kim bilir
Bomboş trenlerin geçtiği bu saatlerde
Sana doğru yol aldım gecem yok gündüzüm yok
İsyanlarda bu gönlüm söyleyecek sözüm yok
Umutsuzluk dünyası yuttu umutlarımı
Bu yüzdendir ben seni hiç unutmayacağım
Sensizlik cehennemi yaksa da ben mutluydum
Ah sevgili yokluğunda çentiklerim zulüm gibi
Yaşanan büyük aşkların ağır olsada bedeli
Karşılık yoksa sevdana aratmaz hiç cehennemi
Hasretin yakıyor beni yürek oldu yangın yeri
Suskunluğun yetsin artık hasretinden eriyorum
Ne umut beslerdim nede hayal kurardım
Sözüm türkü olmazdı sazımda olmasaydın
Ben şair mi olurdum asla inanamazdım
Benim gönül sesimde sözümde olmasaydın
Assam hayallerimi dikenli vestiyere
Gözlerin kahve imiş
Ben sanmıştım ki ela
Sevecen baktığında
Gül açar yanağında
Bırakıp gitme beni
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!