Aslında dağıtmışım sevgimi tesbih taneleri gibi
Yüzüne ve gönlünün derinliklerine doğru
Şarkılar söylerken güzel güzel ay ve yıldızlar
Erişilmez sandığımız o kutsal anın yakınına
Gül kokuları eşliğinde sokuluyorum yanına
Ürperiyor bir bir yarına kötümser anılarım
Loş ışıklar eşliğinde kapanıyor tüm arım
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta