Gülünce güneş doğar ay iner gün yüzüne!
Leblerin mor menekşe dilinse ıtır Ayşe'm,
O gözler renklerini vururken gündüzüne
İşvenin haresini sineme yatır Ayşe'm.
İsterim ki her lahza elin elimi tutsun
Nazlı bir bebek gibi mışıl mışıl uyutsun,
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Teşekkür ederim Yaser dost..En Güzel'e emanet ol
Çok güzel ve anlamlı bir şiir olmuş. yüreğinize sağlık...
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta