Kırık buzlu gözleride aradım üşengeç saadeti Hayatın esprisiydi harlayan her gün beni
Tek mirasımdı her gün baştan dokuduğum bezim
Her zerresinde ağladığım seni
Şimdi gün doğmayan bir yerdeyim
Göremiyorum,
Yok oldular;
Artık ne ben varım ne onlar.
Bir savaşım yok,
sonucum da...
Eriyip gidiyorum sonsuzluğumda.
Parmak uçlarımda giderken ölüme;
Çaldı hayat çanı bir tazecik esintiyle
Titrek kalbim,
Hayatın tenhalığından umutlu bir yetim
Yetmedi nefesim
Gecenin huzurunda ay ışığı sanatçısı Yeryüzünün şarkısını çalmaktayken tanrı Savaşmak güç gelirken sisten
Yazar geleceğin andını
İşte bu yeryüzü şarkısı
Öfkesine esir düşmüş kör bir savaşçı
İşte bu yeryüzü şarkısı
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!