Ayrılık saçlarını tel tel okşuyorken
Yüreğime konan bir kuştun oysa
Şiir ruhlu bir adamın kalbinden
El etek çekip iltica etmiştin
Hicranın ağaran günlerine
Aşkı kutlu vakitlere sığdırırdık senle
Sırtımda, taşınmaz yükü göklerin;
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
Devamını Oku
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta