Ayrımcılık yapma Şiiri - Aysel Eğrek

İnsan ayrımcılığı en yakınılarından öğrenir.
Evlat ayrımı, kardeş ayrımı, yol ayrımı…
Seçenek çok sonu yok.. Hep “insan olsun” derler ... Yalan ... Sakın inanma çoğu doğruyu söylemezler ... Kimi mezhebe ayırır , kimi dine göre ....

Kimi inançsız yaşar, kimi sadece anı....
Yaradan bunca imkan sunmuş iken....
Affetmek için kapılar açmış iken... Herkes iyilik ister, herkes haklıdır kendi özünde ....

Peki gerçek haklı kim?
Kim ne kadar hak ettiğini bilir?
İnsan beyinleri kendi doğrularına öyle inanmışlardır ki
Başka söze kulak tıkayıp duymak istemezler ....

O kalp boşuna mı verildi?
Vicdan merhamet edep nerede şimdi?
Yobazlar kurallar uydurmuş..... Hiç sorgulamadan inanmışlar.,...
Araştırmak akıllarına gelmemiş de ..... Bağnazlığa teslim olmuşlar...

Hurafeler üretip yalanlara kanmışlar....
Doğru yolda yürüyenler ise yalnız kalmışlar ..
Menfaat için birbirilerine katlanmışlar da ... Fırsatını bulunca çelme takıp kaçmışlar...
Sonra da inkâr etmiş, boş yere yeminler etmişler.

Görmeden gördüm demişler....
İftiralar atmışlar , yalanları dilden dile taşımışlar...
Oysa Yaradanı anlamak için okul bitirmek gerekmez.
Nice okul yüzü görmemiş insanlar vardır ki!

Öyle bir teslim olurlar ki, okumuş âlimleri bile geride bırakırlar.
Allah dediğimizde akla ilk ne gelir? Kur’an.
Peki Kuran’ın ilk halini hiç merak ettin mi?

Peygamberlerin hayatlarını hiç araştırdın mı? Emevileri Muaviyeleri bilir misin sen... Kulaktan kulağa gelenlere inanır mısın?

Unutma...... Allah iyilik, doğruluk, teslimiyet bekler....
Geç olmadan hurafelerden yalanlardan,..
Uydurmalardan kurtul ki!
Rabbini bulasın...
Rabbini bulanlar ...
Huzuruda bulmuş olurlar ..