Sıla, yâr ve ölen için gözyaşı döken,
Özlemi, taşmış gibi bağrına basan insan,
Üzülme, ayrılamazsın istesen de doğandan.
Ayrılık yok, adı olsa da can acıtan,
Adı daha da ünlü, kendi varlığından,
Yâdedilir sevilenler, sözederek ayrılığın adından.
Zindan iki hece, Mehmed'im lâfta!
Baba katiliyle baban bir safta!
Bir de, geri adam, boynunda yafta...
Halimi düşünüp yanma Mehmed'im!
Kavuşmak mı? .. Belki... Daha ölmedim!
Devamını Oku
Baba katiliyle baban bir safta!
Bir de, geri adam, boynunda yafta...
Halimi düşünüp yanma Mehmed'im!
Kavuşmak mı? .. Belki... Daha ölmedim!




Hayat bazı resimleri silmek istesede gözlerimizden zamanla...bedelini özlemlerimizle ödüyoruz.Güzel bir gezintiydi yaşam bahçelerimizde,hepimizin az yada çok yaşadığı,kendi hayatından kesitler bulduğu,anımsadığı.Sevgi hanımda güzel işlemiş allah için.Tebrikler.
Güzel bir eser yüreğinize sağlık.Kaleminiz hiç susmasın.Saygı ile efendim.
yüreğine sağlık
Bu şiir ile ilgili 3 tane yorum bulunmakta