yıllar öncesi geliyor aklıma her yerde ve her an
tam yatacakken kurcalıyor kafamı ufak bi düşünce
bazen bir kesit olarak düşüyor gözlerimin önüne
bıktım geçmişimin geçmeyen sızısından
döndüğümde bulamadım şefkatli kollarını
meğer unutmak için atmışsın okyanusta kulaçlarını
Hayatta ben en çok babamı sevdim
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim
Devamını Oku
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta