Ayrılık...
Adını duyunca şimdi bir özünü kaplar.
Yerli yersiz gelen duyumlar gibi...
Gayipten gelen seslerin verdiği huzursuzluk gibi, mesela.
Sonra kendime diyorum, gerçekçi ol! Sevginin hoşluğu, sevginin büyüklüğü,yerini kan,bıçak,intihar ve ayrılıklar alır.
Doğarken öleceğimiz, hükmünü bile bile yaşamamız gibi.
Ama modern zamanlarda,aşkta ayrılıkta sahte.
Ellerin neden soğuk,üşümüş müsün?
Gerçek misin,düş müsün?
Kar mı yağdı sokaklara,rüzgar mı esti?
Üşümüş müsün?
Odaları bir büyük sessizlik almış
Devamını Oku
Gerçek misin,düş müsün?
Kar mı yağdı sokaklara,rüzgar mı esti?
Üşümüş müsün?
Odaları bir büyük sessizlik almış




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta