Hiç ayrılıklarim olmadı, acı ve kederli.
Mesela hiç öpüşmedim hiç el ele diz dize oturmadim.
Bir kızın gözüne bakıp seni seviyorum demedim.
Görmedim böylesini, içimde bakan derin gözlere. Hissetmedim bu kadarını, seni tanıdığımdan beri anlıyorum.
Özlüyorum...
Gözyaşlarımda boğuluyorum,her köşe başında,sitem ediyordum, ahlar vahlar ediyorum kadere.
Sonra susmalarına, hallerime...Zaman geçtikçe
İstanbul bana hep seni hatırlatıyor.
Çünkü onun gözleri de en az seninki kadar yeşil.
Hala, gülümseyen bir lale gibi
bana sürgününü gönderiyorsun
dört yanı çevrili bir kale gibi
Devamını Oku
Çünkü onun gözleri de en az seninki kadar yeşil.
Hala, gülümseyen bir lale gibi
bana sürgününü gönderiyorsun
dört yanı çevrili bir kale gibi




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta