Ayrılığın Anlamı Şiiri - Ömer Av

143
Arkana bile bakmadın
Benden bana bakarken mi vazgeçtin ?
Oysa aklıma düştü gözlerin
Elveda dediğin yerin
Yanına oturdum ağladım

Hatırladım gülüşlerini
Gittim parktaki o köşedeki banka
Üşürdün orda , ısınırdım bakışlarınla
Oturdum ağladım

Esti bir rüzgar
Aklıma geldi ilk zamanlar
Sızladı kalbim
Bakmadın giderken
Sızlamadımı kalbin
Oturdum ağladım

Derlerdi bana
Sevme bu kadar
Derdim hep
Can nedir ki vermeyeyim cânanıma
Herkes herkese kıyardı elbet
Sen bana kıyamazdın sanmıştım
Sandığımla sınandım
Oturdum ağladım

Bırakmadım seni hep
Bırakdın beni hep
Son günlermiş meğer
Oturdum ağladım

Geçti aylar,günler
Ayrılık ne yaman şeymiş
Ece de neymiş
Oturdum ağladım

Geldim arada yoktun oralarda
Yandı içim tuz gibi
Seni kıramayan beni kırdın çok
Hayaller de güzelmiş gerçekleşseymiş
Oturdum ağladım

İçim garip gönlüm darda
Gözlerim gelişini
Belki unuttun beni
Oturdum Ağladım

Aklıma geldi güzel günler
Gelir mi o günler
Özledim seni ,özlemedin mi beni
Oturdum ağladım

Aramışız aşkı yanlış yerde
Yolumuz harammış bir kere
Seven sevdiğine yapar mı böyle
Versin Yarabbi sana iman dolu bir hayat
Kesişir belki yine yolumuz belki
Nasip…
Oturdum Ağladım

Dedim arttık dünya yeter
Dediki sabret ,Dünya fani
Dedim ey hazne râm olmuş gönül…
Öğrenmediysen hâlâ teslimiyeti, müstahâktır
Sana Hüzün…
Teslim ol hakka, Dünya Fani
Gönlünü ver hakka gönlünce olsun dünya
Göçeceğiz buralardan kalmaz bu dünya sana
gerisi hep yalan!…

2153