Bugün sana geldim,oturdum ayak ucuna...gözlerimi kapattım,alnımı dayadım taşlara...
Sen kalktın yerinden,savurdun beyaz kefeni yana,sarıldın sevginle boynuma,hiç konuşmadık,öylece kalakaldık!
Gözlerime bakmadın,yüzündeki gülümseme yok oldu,uzandın mezara...sarıldı kefen vücuduna,bir ok saplandı yüreğime darmadağan oldu sevincim,puta döndüm taşlarda...
Sen ve ben
Koptuk yaşamdan ayrıldı yollarımız, değerken başın toprağa, ben sersefil düştüm yollara,çoluk çocuk perişan oldu bakar bakar uzaklara...
Âlâyiş-i dünyâdan el çekmege niyyet var
Yakında adem dirler bir şehre azîmet var
Uçdı bu fezâlardan mürg-ı dil-i nâlânım
Ârâm idemez oldum efkâr-ı seyâhat var
Devamını Oku
Yakında adem dirler bir şehre azîmet var
Uçdı bu fezâlardan mürg-ı dil-i nâlânım
Ârâm idemez oldum efkâr-ı seyâhat var




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta