Deyince alnıma, kış gününde cehennem gibi kor bi ateş ;
İşte ben o vakitte anladım nedir ayrılık.
Anladım ki düşüme giren annemin elleri değildir irkilten beni.
Vücudumun sıtmadan alev alması hiç değil.
Ne güz geçti üzerimden oysa, ne kış ne boran.
Düpedüz bir tren katarının çarptığıydım.
Bir taşın başını ezip, bir orağın kollarını biçtiği başak.
İnsan bu, su misali, kıvrım kıvrım akar ya;
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.
Devamını Oku
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta