17.04.1969 Afyonkarahisar Sandıklı
Leyla Mecnun aşkımızı kıskandı
Melekler bu aşka dua ederken
Cennet meyvesini dünyada yerken
Güldüğüm tek ânım işte o andı
Ey sevdiğim bensiz ağladın mı hiç?
Özlem selleriyle çağladın mı hiç?
İnsan bu, su misali, kıvrım kıvrım akar ya;
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.
Devamını Oku
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta