17.04.1969 Afyonkarahisar Sandıklı
Aynanın buğusunda gördüğüm üzgün çocuk
Kirlenmemiş kalbiyle baştan aşağı süzdü
Neden üzgünsün dedim söyle derdini çabuk
Deşme benim yaramı kalbimi burkan sözdü
Merak ettiğin şeyi dinle can kulağıyla Doğduğum andan beri baharı yaşamadım
Etrafım kuşatıldı örümceğin ağıyla
Kadın ve adam oturuyorlardı
Uzakta beyaz dağlar vardı
Gara girmek üzereyken Barselona-Madrid treni
Kadın üzgündü, üzgündü, üzgündü
Adam düşündü, düşündü, düşündü
Devamını Oku
Uzakta beyaz dağlar vardı
Gara girmek üzereyken Barselona-Madrid treni
Kadın üzgündü, üzgündü, üzgündü
Adam düşündü, düşündü, düşündü




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta