Son gecemizdi bizim.
Çaresizdik…
Sürükledi hayallerimi gecenin zifiri karanlığına…
Onda olan kokumun bile altında ezildi…
Beni karanlığa gömmesi yetmiyormuş gibi ayağıma prangalarda vurmuştu…
Ordan uzaklaşırken bile ayaksesleri yüreğime çivi çakması gibiydi…
Son sözüm gerekiyordu ve şöyle seslendi yüreğim:
Gel; n'olursun, içimde umûdum tükenmeden!
Gel; bak bu kahrım beni, mağlûb edip yenmeden!
Gel diyorum, gel artık; son bulsun ızdırâbım!
Gel de yüzler süreyim; kıblegâhım, mihrâbım! ..
Devamını Oku
Gel; bak bu kahrım beni, mağlûb edip yenmeden!
Gel diyorum, gel artık; son bulsun ızdırâbım!
Gel de yüzler süreyim; kıblegâhım, mihrâbım! ..




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta