Kelimeler bile yetersiz kaldı,
Konuşacak bir şeyler yok,yalancı tebessümler baş kaldırdı,
Ve yalan sözler çınladı; dudaklar kıpırdamadan,
Ağlamak oldu içimizdeki insan.
Bekledik oysa, bekledik yorulmadık acılarda,
Ve şimdi zamanı geldi ayrılalım kavuşamadan.
İnsan bu, su misali, kıvrım kıvrım akar ya;
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.
Devamını Oku
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta