Gecenin karanlığı örterken yanlızlığımın üstünü
Üşüyen ruhumu sarmışçasına dört bir taraftan
Acıların kör noktasında sızlarken kalbim sensizlikle
O karanlık gecelerde yıldızlar bile üzgündü
Sensizliğin son deminde kanımla yazarken ayrılığı
Bu kadar zor olacağını inan bende tahmin etmemiştim
Ne hüzünler kurtarır seni
ne çeyiz sandığının ceviz gölgesi
ve ne de acının ses duvarındaki
yorgun ve bıkkın bekleyişler
Acılar karartmışsa bile günlerin duvağını
Devamını Oku
ne çeyiz sandığının ceviz gölgesi
ve ne de acının ses duvarındaki
yorgun ve bıkkın bekleyişler
Acılar karartmışsa bile günlerin duvağını




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta