hayatın sonu olduğu saçlarının yanışı yapayalnız
uykusuz çocuklar bana bıraktığın yorgunluğun rengi
incinmiş baharlar bayramı zor eden kör dilenci
ben bulamadığın şarkıyım anlamadın yıkıcı
sakladığım yaprağın damarında çırpınır hayat
uzak ışıklar alır suçlarımı yığınlarca serseri
başlar ara nağme evren sana bulanmış tepeden tırnağa
fezayı bağlayarak yorgun kanatlarına
bir güvercin uçurup kıtalar arasından
çağırdın beni
geçerek birer birer sürgün kanyonlarını
derbeder koşup geldim ışıldayan tahtına
yarım koyup bir bardak kurşun rengi çayımı
Devamını Oku
bir güvercin uçurup kıtalar arasından
çağırdın beni
geçerek birer birer sürgün kanyonlarını
derbeder koşup geldim ışıldayan tahtına
yarım koyup bir bardak kurşun rengi çayımı