Hasret çektirir, ayrılık dediğin,
Bıktırır bir gün, gelir’dir dediğin,
Yalancıysa o, bitmez yalanlar da,
Musallat olur, sana şu ayrılık.
Aşkın kül olur,söner o gün ve gün,
Ağlar durursun, ayrılığa her gün,
Sırtımda, taşınmaz yükü göklerin;
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
Devamını Oku
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta