Her sene güz gelir yazın ardından,
Dökülür yapraklar, dal ayrı kalır.
Bülbül uçar gider kendi derdinden,
Hasrete ram olan gül ayrı kalır.
Soğuk yavaş yavaş iner aşağı,
Semadan kaybolur ebemkuşağı.
Ambarlara girer buğday başağı,
Tarlalar kimsesiz, kul ayrı kalır.
Havalar bulutlu, sabahlar ayaz,
Dallar sallanıyor, rüzgârlar avaz.
İçeri çekilir insanlar biraz,
Haneler şenlenir, yol ayrı kalır.
Kayıt Tarihi : 30.04.2026 20:58:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.
Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!