Günler aylara, aylar ise yıllara sığmadı...
Sözcüğüm acıdı,
Cümlelerim ağladı;
Kelimeler bir bir dökülmeye başladı.
Geceye sığmayan bir hüzün gibi,
Sessizlikte yankılanan bir çığlık gibi.
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Kaleminizi kutlarım
Kısa ve öz etkileyici,tebrikler ??
Kaleminizi kutlarım çok güzel bir şekilde dile getirilmiş hasret
Bu şiir ile ilgili 3 tane yorum bulunmakta