Aynur Kılıç Şiirleri - Şair Aynur Kılıç

Bir gün daha, neden niçin demeden bir gün daha.
Gelmesin artık,yarınsız olsun gün.
Doğmasın güneş,sabah olmasın.
Bir gün daha karanlıklar içinde,bir gün daha.
Anlatmaya gücüm yok,dilsizdir acılarım çaresi yok.
Ağlamaz ağlayamaz zaman kararsız.

Aşka inanmayanları inat seveceğim. Yer güneş doğduğunda yeniden aşık olacağım. Gördüğüm tüm güzellikleri doyasıya seyredeceğim. Batan güneşle günahlarıma sarılıp yatacağım. Acıları en dibine kadar,sevinçleri en tepelerde yaşamalıyım. Ben,ben olduğumu her yenilgiyle bir daha anlayacağım. Bütün yüreksizlere rağmen,hayatı bütün acıları ile kabul ediyorum. Sevinçleri bütün şenliği ile yaşıyorum. Kuytuluklarda kaçamak nefesler bana göre değil. Var olmanın hafifliğinde yağan yağmurlarla yürüyorum. Kini,nefreti arkamda bıraktım. Kayan her yıldızda bir dilek tuttum. Gündüzüm geceme karıştı, Sırçadan kuleleri yıkıp geçtim. Hayatı kucaklayıp gidiyorum. 1990

Aslında hiç büyümedim. Bir yanım hep çocuk kaldı. Yüreğimde gizledim sadece o çocuğu. Kimse dokunmasın ,kırmasın diye, Derin,karanlık kuyularda,penceresiz odalarda sakladım. Bazen izin veririm,ortaya çıkmasına, O anlarda özgür olur. Kahkahalar atar pervasızca, Kuşlar ile yarışır, uçamasa da. Büyüyen yanım hep kıskanır onu. Yakışmıyor sus diyor, otur oturduğun yerde. Çevre diyor,kim neder diyor. Hiç bitmiyor kuralları. Belkide haklıdır. Susmalı içimizdeki çocuk. Susmalı ki! Kararsın dünya. Susmalı ki kazansın hüzün. Susturabilseydim eğer onu. Daha mutlu olurdu herkes. 01-06-2012

Avazım çıktığı kadar bağırsam. Ya da çıkıp yağmurlara karışsam. Unutsam dünü bugünü unutsam. Hiç var olmasam? Sokaklarda yalın ayak koşsam. Tutsan zamanı hiç akmasa. Acaba gidenler döner mi geriye? Bir çocuğun ellerinden tutsam. Sarılsam sımsıkı. Yada bütün her şeyi üst üste yığsam, Çaksam kibriti yaksam. Aydınlanır mı dünya? 18-04-2012

Bu akşam kendimi dinliyorum. Söndürdüm ışıkları birerbirer, Geçip oturdum karanlığın ortasına. Dışarıda lapalapa kar yağıyor. Sokak lambasının etrafında yaramaz çocuklar gibi dans ediyorlar. Rüzgar uğuldayarak şarkı söylüyor. Bana ne bütün bunlardan. Ben bu gece kendimi dinliyorum. Kalbim,bedenim ve aklım. Büyük bir karmaşa içindeler. Önce bedenimi uzun zamandır kemiren kurdu hissediyorum. Çok oldu oraya yerleşeli biliyorum. Evdekiler sıkıştırıyor doktora git diye, Ama ben kıyamıyorum ona, bırak diyorum kendi kendime, Küçük küçük kemirsin içini. Sonra kalbim geliyor, Ençok ona acıyorum, Öyle masum ki! Biraz deli, biraz uçarı, Ama sadık bir köpek gibi, Yanlış yapmaz asla ilk bağlandığına. Asıl problem beynim en çok o yoruyor beni, Susmuyor, sürekli isyanlarda, Düşünceleri kovuyorum çoğu zaman. Yinede bir yolunu bulup sızıyorlar içeri. Kafamın labirentlerinde saklıyorum kelimeleri. Her birini bir köşeye, Beynim bana ihanet ediyor,kelimelerden cümleler kurup söyletiyor dilime, Ne çok sustun, ne çok aptalı oynadın, yetmedi mi? Yetmez mi? Üstelik ellerimi de kandırıp kendine suç ortağı yapıyor. Bu gece kar yağıyor, Karanlık sokaklarına İstanbulun, Bu gece ben ayrılıyorum, Karanlık düşüncelerin dostluğundan. 16-01-2012

Bütün kaçışlarına rağmen, Yalancı sevinçlerine rağmen.. Ne zordur,özleyip de dokunamamak Sesini duyamamak. Sana bakarken gülümseyişini bir daha görememek. Anlatacak o kadar şeyi biriktirip soyleyememek. En zoru da ne biliyor musun? Yere göğe sığdıramadığını, Bir kalemde silip atmak Hiç olmamış hiç yaşanmamış gibi. Kalan izleri görmemezlikten gelmek. 17-06-2012

Beni sokaklarında arama bu şehrin,
Ben seni kaybettiğim gün
Bu şehirde beni kaybetti.
Küskünüm, kırgınım sokaklarına
Kanatlarımı kırdılar mavilikleri bu şehrin.
Umutsuzum.yorgunum.

Umut satarım. Gönlüm olmasa da. Her önüme gelene güller sunarım. Kimi alır,kimi umursamaz. Hiç ayırmam güzel çirkin. Yeter ki uysun dümenime. Mutsuz, yalnız kadınları seçerim. Umudun gölgesi düştü mü yüreklerine, Bir balık gibi dalarlar denizlerime. Kimine tatlı bir söz, Kimine bir gülüş, Kimine ise bir dost eli. Avuturum hepsini. Söz ustasıyım. Gönül çelenim. Engel tanımaz azmim. Yılların tecrübesiyle yoğrulmuştur. Kolay kolay pes etmez. Allar pullar sonunda satarım umudu. Sonrası kimin umurunda, Sıkıldığımda çeker giderim. 28-05 -2012

Seni kafamdan sildim.
Ne güzel değil mi?
Önce tüm benliğime işledin.
Sonra bende ben oldun.
Ben seni kendimde büyüttüm.
Sevdim,aşık oldum.

Bu gün açtım camlarını arka odaların. Ne kadar birikmiş varsa serdim güneşe. ne çok acı, ne çok hayal ne çok umut birikmiş meğerse. Saldım hepsini kanatsız kuşlar gibi. Uçamazlar bilirim yoksa saklar mıydım yıllarca. Zamanı gelmişti artık çaresiz bıraktım. Vefasızlıkları, yalanları, korkaklıkları Koydum bir kenara onlarla hesabım var diye, Gözyaşlarını saldım gökyüzüne baharlar yeşertsin diye. Bütün odaları temizledim hizmetçi ruhum yeni bir ilmek atsın diye, 11-07 -2012