Aynur Durmuş Şiirleri - Şair Aynur Durmuş

SOĞUDU YÜREK
Ne Mevsimler seneler geçerek
Ne Çiçekler açar doyar su içerek
Hayali bozkırlardan eğlenerek
Yokluğuna'mı kırgın soğudu yürek

SOĞUK
O son dediğimiz bakışlar
Pervasızca sanki kaçışlar
Gitme kal demez ki olmazlar
Soğuk üşür nedensiz kararlar

Ara sıra uğra çay soğumuş olsada..
Kapılar eskiden gıçırdarmış kim o demeden,
Bu çağda herşey sessiz ve bilişsel bakan flu ..
Kafadan sürülür... bedenin denize ,yabana atma sorana,
Anladım herşey oyun ve kayıran tanıdığı..
Biraz olsun kafa dengi aynı dini görüşü,

Usulca sokul yan yanıma
Omuzuma yaslan bebeğim
Kasırganı saran sessizliğim
Dokunmalısın his bildiğim

Yavaşça sokul sol yanıma

SON...
Düne gıptasız bir gün,
Yarına kaygısız ölüm yok..
Tutuklu zaman saatler esir,
Öylesine duruluyor ki hayat,
Kargaşanın içinde kafesler,

Mevsimin adı sonbahar
Renklerimiz sarıya bakar
Ayrılıyor aşktan tüm yollar
Geçiyorsa bizden ne yazlar

Kasvetli sarhoş sabahlar

Sonbahar esiyor gel buralarda,
Armoni bir ses var yaprakları dinleriz,
Şahlanan bir rüzgarın...
İlkel ervahları oluruz itidalin tadında,

Yine seni düşünüyorum...
Çocukluğumdu sana gelişim ey yar !
Çaresiz kaçışlarımın çaresizliğiydin sen ,
Yanlış kişiydin.. Yalan, dolan, hayal kırıklığım,
Saçımdan bir yudum elini esirgedin .
Salıncakta sallamadın diye küsmüşüm sana..

Son küpüm sevda küpüm
Neredesin bal küpüm
Ya nasibim ol ya ömrüm
Seni sevdi bu gönlüm

Yanımda dağ gibi durmadın ne yapsam
Kadınım olmadın
Beyaz bir çiçektim açmadın
Hani hep gülecektim gülmedin

Sen beni canım hiç sevmedin