Aynur Durmuş Şiirleri - Şair Aynur Durmuş

Soğuktur, sonbahar sonları
Bulutlar savururken adımları
Zamansız kurutuyor yaprakları
Geçerken kalbinden aşkları

Gözdesi buz tutmuş yalı

Gecenin zemheri karanlığında
Binbir düşünce sardığında
Uyumak nedir ki daldığında
Gece seni rüyalar seni andığında

Tavan loş yıldızlar çıktığında

Gece vaktiysem,
Umut bekliyorsa kapıda
Ve ortalık kan gülleri gibiyse
Tam alnıysa kondurduysam
Al al kurumuş dudaklarsa
Ve bir martı kanadıysam afakta

Ben seni sevmiyordum
Sadece katlanıyordum
Hiç yoktun bilmiyordun
Geçici bir duyguydun

Sert bir rüzgar oldun

Yine bir gün daha geçti ...
Her gün bir yaprağımız süzülüyor ,
Her rüzgar çıktığında üzülüyor ,
Sebepsiz yere uzunca yürüyoruz ,
Geçmeyecek gibi tükeniyoruz,

Görünmüyor levhada sessiz mevsim
Her köşesinden ölc tart bire bir kesim
Bu dünya' da bulunmasada adresim
Hayaller toz pembe geçsede hevesim

Örtmüşüm üstüme sessiz mevsim

Huzur buldum kendimde
Çare buldum derdimde
Ey Allah'ım ne günlerdi
Geçti Şükürler olsun

Ağladığım o günlerde

Kim sorsa iyiyim zar,
Nasılım gel bana sor?
Kim anlarki halimden,
Nasılım gel bana sor?

Seni senden gayrı,

Sevdim artık bir kere
Dönüşü yok geriye
Gel beriye beriyede
Vermem seni ellere

Gördüm artık bir kere

Yaradanın affına ,
Yalan dünya kanunu ..
Yemek içmek afedersin ,
Garip.ne giysin ?Öksüz ne yesin?
Her gece bi oyana bi buyana
Gelde uyu ,gelde düşünme ,