Aynur Durmuş Şiirleri - Şair Aynur Durmuş

EY İNSAN
Doldurdun mu ambarını
Evlerini katlarını yatlarını
Garaja sıra arabalarını
Doydun mu ey insan

Titret bastığın yeri göğü
Ayakların yere sağlam
Alnın hep karşıya doğru
Ey Türk kadını yıkılma sakın

Ruhumun söylenmemiş şarkılarını
Boşu boş geçirdiğim o yıllarını
Pişmanlığın faydası yarınlarını
Eyvah tüh demenin zamanı mı?

Hıçkıra hıçkıra kaçırdıklarını

Ezan okunurken bir huzur geliyor
Ardı sanki selan verilecek diyor
Dualar rahmetin sonrası geliyor
Ruhumun derinlerine inip çıkıyor

İmsak vakti neler katıyor

Ben seni hep tek taraflı sevmişim
Bu en zoru nasılda bilememişim
Hep çaresiz hasretle beklemişim
Gelse bir gitse aynı farketmemişim

Ben seni hep ilk günki gibi sevmişim

Farkına varıyorum ki,
İnsanın sağlığı servetiymiş
İnsan canı çok değerliymiş
Duyguları yarınmış geçermiş
En güzel şey bilinçmiş

Farkında mıyım baskının ?
İçimdeki korkuların ,
Tanıyor muyum kendimi ?
Kasvetli, fedakar ömrümü ?
Ne diye geçersin boş boş ,
Yemek içmek için gelmiş olamam !

Farzet'ki unuturum ayrıldıktan seni
Yıllar sonra o gözlerle hatırlarım seni
Bir onlar kalmış temiz vede kayıp seni
Seni anıyorum penceremde gün seni

Geceler aşkım ,
Geceler sevdalım ,
Uyutmaz bekletir,
En tatlı uykumda yar gibi
Uyandırıyor geceler...

Dumanlı dağlarda ne gezersin felek
Karşıya çıksanda bir yüzünü görek
Ettiklerinle senin belini kırk bükerek
Eşek sudan gelene kadar döverek

İşin gücün insanı ezmek demek