Aynı Kalpte İki Sevda Şiiri - Agâh Tövbekâr

Ben seni
bir memleket gibi sevdim sevgilim…
Sokağın vardı gülüşünde,
akşamüstü vardı gözlerinde.
Bakınca içimden
“Eve geldim” dedim.
Ben seni
bayrağı rüzgârda dalgalanan bir his gibi sevdim,
dokununca gurur,
uzak kalınca sızı oldun.
Bu memleket çok yordu bizi, biliyorum…
Kırık kaldırımlarında umut düşürdük,
Yollarında sabır eskittik.
Ama yine de
toprağından vazgeçemedik.
Tıpkı senden vazgeçemediğim gibi.
Senin adın geçince içim ısınıyor,
memleketin adı geçince gözlerim doluyor.
İkisi de aynı yerden yaralı,
ikisi de aynı yerden kutsal.
Ben seni
yağmurdan sonra toprak kokar gibi sevdim,
sessiz, derin, kalıcı.
Kimse bilmez bu sevgiyi,
ama bilen bir daha unutamaz.
Gidersen içim gurbet,
kalırsan içim vatan olur.
Öyle bir yerdesin kalbimde…
Ve şunu bil sevgilim,
bu memlekette her şey değişir
ama bazı sevdalar
anayasa gibidir…
dokunulmaz.

Tarih:23/11/2024

Agâh tövbekâr
Kayıt:04/02/2026 17:20:00