Yirmi yaşım çat kapı girdi içeri
Elinde bir kağıt baktım hayalleri yazıyor
Otuz yaşım her zamanki gibi
Uzanmış kanepeye yatıyor,
Şimdi ki ben oturdum mutfak taburesine
Yaktım cigarami başladım bunlari izlemeye
yirmi yaşım elindeki kağıtları gösteriyor
Otuz yaşıma kızıyor
Otuz yasim durur mu afili bir küfür söylüyor
Sonra ikisi dönüp bana baktı
Yirmi yaşım bu adam kim dedi
Otuz yaşım siktir et gel otur dedi
Ben bunlara çay koydum
Otuz yaşım yirmi yaşıma muhafazakar diye kızdı
Yirmi yaşım diğerine salak dedi
Yerimden kalktım ikiniz de boş konuşuyorsunuz dedim
İkisi birden bana çıkıştı
Yirmi yaşım yırttı hayallerini
Otuz yaşım tekrar yattı kanepeye
Ben sustum.
İkisi de benden konuştu.
Biri hayallerimle,
Biri korkularımla,
Biri yaralarımın ağzıyla.
Sonra sessizlik oldu
Çay soğudu
Sonra ikisini de kapıya koydum
Sonra bugün ki ben kaldı.
Yorgun bir kalp
Ayakta durmaya çalışan bir adam
En çok yirmi yasimdaki bene üzüldüm
Hayallere fatura ödenmiyor be çocuk
Sonra kapı tekrar çaldı.
Pencereden baktim
Gelen elli yasimdi
Necip Emrah Aşıkoğlu
Kayıt Tarihi : 26.1.2026 01:43:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!