Aynı mavi özlemiyle,
aynı mor gökyüzüydü
baktığımız...
Aynı rast özlemiyle,
aynı hüzzam makamıydı
dinlediğimiz...
İnsan bu, su misali, kıvrım kıvrım akar ya;
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.
Devamını Oku
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.




Sevgi iki iken bir olabilmektir derler halbuki.
Olmayınca olmuyor demek ki.
Kutlarım, çok güzeldi.(10)
Birol Hepgüler.
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta