Kimine başı dumanlı dağdım
Yaslanınca acısı dinen huzura eren
Kimine dalgalı denizdim boşluğa varana kadar yutan
Kimine limandım , sığınana merhametle dokunan
Kimine hınzırdım etine el değmeyen
Kimine Hızır’dım darlıkta varan
Kimine sessiz bir çığlıktım boşlukta kaybolan
Kimine avazın çıktığı son noktaydım yankılanan
Kimine çölde seraptım kimine soğuk bir Pınar
Kimine yuvaydım sıcacık koruyan
Kiminin yuvasını dağıtandım
Kimine derttim kimine derman
Kimine boynunu gövdesinden ayıran cellat
Kimine
Kimine şeytandım günahtan iplikle dolaşan
Kimine melektim sağ omuza baş koyan
Aslında ben bir aynaydım
Her surete bürünen
Her bakanda ayrı ayrı görünen
Orhan Karataşgüler 4
Kayıt Tarihi : 27.04.2026 18:34:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.
Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!