yalnızlığın en zengini1957
aynalar kendini gösterir yalnızlığın
bir yüz kendine gülen yada kızgın
kendi yüreğinde mahkum aşkın
serip geldiği yaprak yaprak takvimin
eskittiği sessiz uzaklaşan her günün
yarına meçhul akşamlarda umudun
gömüldükçe ufukta her batan gün
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta