Aynalardan düşen yansımalara kandığım yerdeyim,
Mekanı gerçekten ve yalandan arındırdığım vakitteyim,
Defalarca sildiğim çizgilerin üstüne tekrar tekrar,
Döndüğüm yollardan son bir defa gider gibiyim.
Nehirle de zamanla da işim yok bu sefer,
Mülteci saliselerimse su gibi akıp gider…
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta