Amel defteri gibi
Gerçekler bir bir yüzüne vurulur bir gün
Işığa yakalanmış tavşan gibi kalakalırsın
Biraz şaşkın ve en çok da üzgün
Maskesi düşmüş bir gizemin gerçeğinde
Pişkinlikle üstte çıkmaya çalışırsın
Ama ne yapsan nafile
Aynada gördüğün gerçekten kaçamazsın
Kolun kandın kırık
Boynun bükük
Teslim olursun gerçeğe
Ama kaçan hayat trenidir
Çaresizce bakarsın ardından çaresizce
Kaçan hayallerin umutlarındır
İki damla yaş düşer gözlerinden sessizce
Pişmanlık yakar ruhunu
Sanki cehennem ateşindeymişçesine
Her şey kayıp giderken avuçlarından
Geriye dilsiz bir pişmanlık kalır
Ruhunda bir ateş
Yüreğin kor alevler içerisinde
Yanarsın, yanarsın da
Tek kelime çıkamaz dilinden
Herkes sevabını da bilir günahını da
Ama nedense
Kendisini kandırmayı seçer...
©
19 Temmuz 2026
02:09
Kayıt Tarihi : 19.07.2026 03:39:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!