Aynada ki yabancı Şiiri - Eray Yalçın

Aynada bir yabancı, bakıyor bana derin
Yorgun düşmüş her yanım, soğuk sanki bu yerim
Geçip giden yılların, izi kalmış tenimde
Bitmek bilmez bir sızı, saklı her bir günümde

Zaman akar içimden, durdurmak imkansızmış
Kalbimdeki bu yara, meğer hiç kapanmazmış
Yalnızlığın gölgesi, çökerken üzerime
Hasret kalmış bu ruhum, eski güzel günlere

Sessiz çığlıklar duydum, rüzgarın nefesinde
Hapsolmuş hayallerim, bu hayat kafesinde
Gözlerimde bir bulut, yağmuru bekler gibi
Kaybolmuşum bu yolda, bir yabancı der gibi

Adımlarım ağırlaştı, yollar bitmek bilmiyor
Gönlümdeki fırtına, bir an bile dinmiyor
Eski bir hatırayla, avunur durur gönlüm
Sanki bir masal gibi, geçip gidiyor ömrüm

Zaman akar içimden, durdurmak imkansızmış
Kalbimdeki bu yara, meğer hiç kapanmazmış
Yalnızlığın gölgesi, çökerken üzerime
Hasret kalmış bu ruhum, eski güzel günlere

Yıldızlar sönük bugün, gece karanlık ve dar
İçimde bitmek bilmez, kocaman bir boşluk var
Yine de bir umutla, bakarım yarınlara
Belki bir ışık doğar, kanayan yaralara