Tanıdık bir çehre;
Aynanın tam karşısında,
Endişeli bakışlarla izliyorken, beni.
Suskun yüreğim...
Uzun zamandan beri;
Bekliyorken mutluluğu...
Hayatta ben en çok babamı sevdim
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim
Devamını Oku
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim




Şehirlerden İstanbul,eşyalardan da ayna bizlerin esini..Daha çok yazarız..Kutlarım.
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta