(1)
Feride’nin hüznüyle, odaya keder siner,
Duvardaki gölgeler, mahzun bir çarka döner.
Bir köşede oturmuş, dizleri çekik çocuk,
Sanki koca kâinat, onun kalbinden küçük.
(2)
Bu kadar yürekten çağırma beni!
Bir gece ansızın gelebilirim.
Beni bekliyorsan, uyumamışsan,
Sevinçten kapında ölebilirim.
Belki de hayata yeni başlarım,
Devamını Oku
Bir gece ansızın gelebilirim.
Beni bekliyorsan, uyumamışsan,
Sevinçten kapında ölebilirim.
Belki de hayata yeni başlarım,




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta