Ayna, şu karşımda duran adam kim?
Yanaklar buruşmuş,saçlarında kar.
Bu tanımadığım hayal ben miyim?
Benim mi bu beyazlaşmış şakaklar.
Etme ayna etme, bozma büyüyü,
Getir bana masum çocukluğumu.
Cebeci köprüsünün üstü
Karınca yuvasına benziyor,
Hamallar, körler, topallar,
Oturmuş nasibini bekliyor.
Cebeci köprüsü yüksek
Devamını Oku
Karınca yuvasına benziyor,
Hamallar, körler, topallar,
Oturmuş nasibini bekliyor.
Cebeci köprüsü yüksek




Yine çok güzel bir 'Sağır' şiiri.Ayna şiiri bize,kendini 'Otuzbeş Yaş' şiiriyle de karşılaştırma
imkânı veriyor. Şiir, Cahit Sıtkı'nın anlatmak istediği nihai anlamın değişik bir versiyonu.Hattâ biraz da tamamlayıcısı.Usta Şairi tebrik ile saygılar sunuyoruz...
Enver Özçağlayan
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta