İnsan bu, su misali, kıvrım kıvrım akar ya;
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.
Devamını Oku
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.
affınıza sığınarak;
bu şiiri bu kadar geç vakit bulduğum için sizden özür diliyorum yüreğinize sağlık hep daim olun
Utangaç mısralarımın
En mavili yerini kanatıyorum.
Nefi’nin şiirinde var olup,
Fuzuli’nin divanında kayboluyorum.
Yusuf’un iffetinden utanıyorum.
Leyla/sız Mecnun’un,
Fatih’siz İstanbul’un,
Kabesiz mekke’nin
Ve serapsız sahranın
Aşk olduğunu düşünüyorum.
Galiba ben aşka aşık oluyorum.
Tarif etmek gerekirse bir şeyi işte bu şekilde olmalı. Diyecek sözüm yok Sayın SARAÇOĞLU. Tebrikler +10
Ne güzel bir şiir.
Kutluyorum.
saygıyla...
Tek kelimeyle mükemmel.Kaleminize sağlık...
Gözümden kaçmış bu şiirler.....Bu seher vaktinde geç de olsa yüreğin serzenişi şiirinizi okumanın hazzındayım...
İzninizle ERCİYES şiir grubumda dağıtmayı dilerim...
Selam ve dua ile...
Bu şiir ile ilgili 6 tane yorum bulunmakta